Są miejsca, które wyglądają jak obrazy namalowane przez romantycznego artystę. A potem jest Positano, które sprawia wrażenie, jakby Matka Natura postanowiła odrzucić wszelkie reguły piękna i stworzyć coś zupełnie oszałamiającego. Ta urokliwa nadmorska miejscowość na Amalfiküste Włoch to coś więcej niż cel podróży, to rodzaj magicznej rzeczywistości, w której świat jest odrobinę piękniejszy, życie odrobinę słodsze, a espresso zawsze doskonałe.
Kolory innego świata
Positano to tęcza wtulona w strome klify. Pastelowe domy, w odcieniach różu, żółci, bieli i pomarańczy, zdają się dosłownie przylegać do zboczy, jakby rywalizowały z błękitem nieba i morza. Gdy słońce zachodzi i kolory zaczynają żarzyć się w wieczornym świetle, miejscowość wygląda jak scena ze starego włoskiego filmu miłosnego, z widzem w roli głównej.
Ulice Positano tak naprawdę ulicami nie są. To wąskie, kręte zaułki, które jak labirynt opadają po zboczu w dół. O samochodach można zapomnieć, tu porusza się pieszo lub, dla odważniejszych, motorowerem. Obie opcje mają swój urok: idąc pieszo, można zajrzeć do małych boutiques sprzedających ręcznie robione sandały ze skóry lub zwiewne lniane sukienki, a jadąc motorowerem, czuje się na twarzy słony powiew bryzy. (Kask oczywiście obowiązkowy, ale marzenia nikomu nie są zabronione!)
Cytryny i smak szczęścia
Positano smakuje cytrynami. Drzewa cytrynowe rosną tu dosłownie na każdym kroku, a ich pachnące owoce zamieniają się w orzeźwiające limoncello, słodkie desery i socziste dania z makaronem. Czy zdarzyło się próbować ravioli nadziewanych cytryną i ricottą? Jeśli nie, Positano jest właśnie tym miejscem, gdzie można dokonać tego niebiańskiego odkrycia.
Jest tu też ryba. Świeżo złowiona, podawana prosto na talerz, często w towarzystwie kieliszka białego wina, które dojrzewa na stromych stokach regionu. Posiłek w jednej z restauracji tuż przy plaży, przy świecach i szumie fal w tle, to nic innego jak czysty włoski czar.
Dolce vita do potęgi
W Positano życie toczy się w zwolnionym tempie. Nie ma pośpiechu, nie ma naglących spraw. Popołudnie spędzone na plaży Spiaggia Grande, gdzie turkusowa woda łagodnie obmywa żwir, przypomina uścisk wieczności. A kogo pociąga większa samotność, może wybrać się łodzią do małych zatoczek i grot w okolicy.
Miłośnicy przygód mogą odkryć słynną „Ścieżkę Bogów” (Sentiero degli Dei), szlak pieszy z zapierającymi dech widokami na Amalfiküste. Panorama z góry jest tak spektakularna, że niemal odnosi się wrażenie, iż olimpijscy bogowie mogliby lada chwila pojawić się, by dołączyć do towarzystwa przy kieliszku wina.
Positano to nie tylko miasto, to uczucie
Istnieje znany cytat pisarza Johna Steinbecka o Positano: „To miejsce jak ze snu, które nie wydaje się do końca realne, gdy się w nim przebywa, i które staje się nierealne, gdy się z niego wyjedzie.” I właśnie na tym polega czar tego miejsca. Positano to nie tylko miasto, to uczucie. Uczucie lekkości, piękna i czystej przyjemności. A kto raz tu był, zostawia część swojego serca na zawsze w tych słonecznych, stromych uliczkach.
Wystarczy spakować strój kąpielowy, ulubiony kapelusz i sporą dawkę tęsknoty za dalekim światem. Positano czeka! I można być pewnym, że będzie to miłość od pierwszego wejrzenia.
