Wie in Italië een apotheek zoekt, vindt er snel een. Het groene kruis, soms ook rood, verlicht vrijwel elk dorp en elke stad, vaak midden in het centrum, soms meerdere keren in dezelfde straat. Farmacia staat erboven, en daarmee is eigenlijk het belangrijkste al gezegd. Het systeem werkt, het is toegankelijk, en voor de meeste toeristen en emigranten verloopt een bezoek aan een Italiaanse apotheek eenvoudiger dan verwacht.
Wat de Farmacia onderscheidt van het Duitse model
Het meest opvallende verschil is de structuur. In Italië bestaan er geen apotheekketens. Elke Farmacia is een zelfstandige, meestal privaat gerunde zaak, vaak al generaties lang in handen van één familie. Dat bepaalt het karakter: persoonlijker, directer, en soms met uitgebreider advies dan men uit Duitsland gewend is.
De openingstijden volgen het Italiaanse dagritme. Typisch zijn de ochtenduren van 8.30 tot 12.30 uur en de middaguren van 15.30 tot 19.30 uur, met een middagpauze uiteraard. Wie buiten deze tijden dringend iets nodig heeft, moet naar de zogenaamde Farmacia di turno, de apotheek met dienstdienst. Welke dat is, staat op de deur van elke gesloten apotheek, wordt gepubliceerd in lokale kranten en is meestal ook online te vinden. In grotere steden zijn apotheken de klok rond geopend.
Deine Meinung
Wo holst du dir in Italien Rat bei kleinen Beschwerden?
Eine Antwort auswählen — das Ergebnis erscheint sofort.
Wat zonder recept verkrijgbaar is
In Italië zijn sommige geneesmiddelen zonder recept verkrijgbaar die in Duitsland alleen op recept te krijgen zijn, waaronder bepaalde antihistaminica en andere gangbare preparaten. De beschikbaarheid zonder recept is in Italië ruimer dan in Duitsland. Een praktische tip: productnamen kunnen afwijken van de Duitse. Wie een bepaald middel zoekt, doet er goed aan de werkzame stof te kennen, niet alleen de merknaam. Met de werkzame stof komt men in elke Farmacia verder.
Wat geneesmiddelen in Italië kosten
Wie verwacht in Italië te besparen op geneesmiddelen, komt in de meeste gevallen bedrogen uit. Meerdere vergelijkingsstudies tonen eensluidend aan dat vrij verkrijgbare geneesmiddelen in Italië duurder zijn dan in Duitsland, bij sommige preparaten aanzienlijk. Middelen tegen misselijkheid kosten in Italië bijvoorbeeld bijna twee keer zoveel als in Duitsland. Ook vitaminpreparaten en hoestmiddelen liggen merkbaar hoger in prijs.
De oorzaak is structureel: omdat de overheid de prijzen van vrij verkrijgbare geneesmiddelen niet vastlegt, bepaalt elke apotheek die zelf. Dat leidt tot aanzienlijke prijsverschillen, en toeristen betalen doorgaans meer dan nodig. Het praktische advies luidt daarom: wie voor een vakantie in Italië een reisapotheek wil samenstellen , koopt de gangbare middelen beter vooraf in Duitsland. Wie ter plaatse iets op recept nodig heeft en verzekerd is, betaalt afhankelijk van de classificatie van het preparaat tussen 10 en 100 procent van de prijs zelf.
De Parafarmacia, een Italiaanse bijzonderheid
Wie in een groter winkelcentrum rondloopt, stuit soms op een Parafarmacia. Dat is geen volwaardige apotheek, maar een winkel die uitsluitend vrij verkrijgbare producten verkoopt: voedingssupplementen, cosmetica, vrij verkrijgbare geneesmiddelen. Receptplichtige middelen zijn er niet verkrijgbaar, maar de Parafarmacia is vaak langer geopend en gemakkelijker bereikbaar.
Het groene kruis, in Italië het onmiskenbare teken van de farmacia, overdag én 's nachts van ver zichtbaar.
Communiceren zonder kennis van het Italiaans
De zorg om in een vreemde taal niet begrepen te worden, is in de Farmacia meestal ongegrond. In toeristische regio's spreken veel apothekers Engels, in grotere steden vaak ook Duits. Wie zeker wil zijn, schrijft de werkzame stof of het symptoom op: dat werkt overal.
Huisartsen en zorgverzekering
Voor emigranten is de apotheek slechts een onderdeel van het geheel. Wie permanent in Italië woont, heeft een huisarts nodig, de zogenaamde Medico di base, en moet zich inschrijven in het Italiaanse gezondheidsstelsel. Dat gebeurt via de lokale gezondheidsinstantie, de ASL (Azienda Sanitaria Locale). Wie daar geregistreerd is, heeft recht op een huisarts en betaalt voor receptplichtige geneesmiddelen alleen de wettelijke eigen bijdrage.
De kwestie van de zorgverzekering in Italië is voor emigranten een van de belangrijkste praktische onderwerpen en aanzienlijk complexer dan het vinden van een apotheek. We hebben dit onderwerp uitgebreid behandeld in een apart artikel: Zorgverzekering in Italië: wat emigranten moeten weten.
Noodgeval in Italië
Wie dringend medische hulp nodig heeft, belt in Italië 118: dat is het nummer voor de ambulancedienst. De spoedeisende hulp in openbare ziekenhuizen heet Pronto Soccorso en is vierentwintig uur per dag bemand. De dichtstbijzijnde Farmacia di turno is vaak het snellere eerste aanspreekpunt bij kleine klachten, en het advies daar wordt in Italië van oudsher serieus genomen.
