Zum Inhalt springen

De scheve toren van Pisa: hoe een bouwfout uitgroeide tot een wereldwonder

5 min. leestijd
Foto: © magann/Adobe Stock
Delen:

Wie door de smalle steegjes van de oude binnenstad van Pisa loopt, hoort al van verre de talen van de wereld. Engels, Japans, Duits, Spaans, en daartussen het ongeduldig klikken van smartphonecamera's. Aan het einde van de Via Santa Maria opent zich het zicht op de Piazza dei Miracoli, het "Plein der Wonderen". Hier staat hij: de beroemdste scheve toren ter wereld. Wat ooit een technisch fiasco was, is vandaag een mondiaal symbool voor charme, geschiedenis en een vleugje Italiaanse koppigheid.

Een wereldberoemd bouwwerk met een bijzonder lot

Toen in 1173 de eerste steen werd gelegd voor de Campanile , had niemand kunnen vermoeden dat dit bouwwerk de eeuwen zou overleven en Pisa onsterfelijk zou maken. De toren moest eigenlijk slechts de kathedraal Santa Maria Assunta bekronen. Maar al na enkele jaren begon het onheil: de bodem onder het fundament, een mengsel van klei, zand en schelpkalk, gaf mee. De toren begon aan één kant te zakken, langzaam maar onstuitbaar.

De bouwwerkzaamheden werden meerdere malen onderbroken en oorlogen vertraagden de voortgang. Pas bijna 200 jaar later, in 1372, stond de toren voltooid: zichtbaar schuin, maar verrassend stabiel. Een scheefstanddie uitgroeide tot een wonder.

Scheve Toren van Pisa: een eeuwenlang reddingsproject

Door de eeuwen heen werd alles geprobeerd om de toren te redden. Zo zou Galileo Galilei, zelf een zoon van Pisa, vanaf de toren zijn beroemde experimenten over de vrije val hebben uitgevoerd, of dat nu uit wetenschappelijke nieuwsgierigheid of uit lokalpatriotisme was, blijft legendarisch. In de twintigste eeuw werd de overhelling echter gevaarlijk. De toren bleef zakken totdat het hoogste punt meer dan vierenhalf meter opzij leunde. In 1990 werd hij gesloten voor bezoekers, de vrees voor instorting was reëel.

Pas in de jaren negentig vond een internationaal team van experts de oplossing: door nauwkeurige grondwerkzaamheden aan de noordzijde, het aanbrengen van stalen kabels en gerichte tegengewichten werd de toren 43 centimeter rechtgezet. Sinds 2001 is hij weer open voor bezoekers, veilig, maar schuin genoeg om zijn mysterie te bewaren.

Toeristische trekpleister en economische motor

Vandaag is de Scheve Toren van Pisa het economische hart van de stad. Meer dan vijf miljoen toeristen reizen er jaarlijks naartoe, een indrukwekkend aantal voor een stad met slechts zo'n 90.000 inwoners.

De Piazza dei Miracoli, sinds 1987 UNESCO-werelderfgoed, trekt cultuurliefhebbers, architectuurliefhebbers en social-mediapelgrims in gelijke mate. De toren oefent niet alleen aantrekkingskracht uit door zijn scheefstand, maar ook door het ensemble waarvan hij deel uitmaakt: de prachtige kathedraal, het baptisterium en de Camposanto, een begraafplaats van licht marmer. Samen vormen zij een harmonieus gesamtkunstwerk van Romaanse bouwkunst.

Rondom het plein bloeit het toerisme. Cafés, souvenirwinkels en kleine trattorias leven van de gestage stroom bezoekers. De gemeente heeft de afgelopen jaren geprobeerd van Pisa meer te maken dan alleen "een fotodoel", met nieuwe musea, betere verkeersverbindingen en duurzame toerismeconcept.

Foto: © rh2010/Adobe Stock

Typerend Pisa-beeld: bezoekers poseren op de Piazza del Duomo alsof ze de Scheve Toren van Pisa ondersteunen, een wereldbekend fotoclassic. (Foto: © rh2010/Adobe Stock)

De "steunende" toerist: het eeuwige fotomotief

Ondanks alle inspanningen blijft het bekendste motief natuurlijk hetzelfde: toeristen die de toren "ondersteunen", "vasthouden" of "omduwen", een wereldwijd gebaar van ironie. Meer dan anderhalf miljoen van zulke foto's belanden elk jaar op internet. De toren is uitgegroeid tot een cultusobject van het digitale tijdperk, een zinnebeeld voor het scheve, het onvolmaakte, het menselijke.

De beklimming zelf is de moeite waard: 294 treden leiden naar de top, vanwaar een wijd uitzicht over Pisa en de Toscaanse vlakte ontvouwt. Bij zonsondergang schimmeren de witte marmeren gevels roze, en voor een moment lijkt het alsof niet de toren helt, maar de wereld zelf een beetje zijn richting op neigt.

Een monument van onvolmaaktheid

Tegenwoordig helt de toren ongeveer 3,97 graden, stabiel, bewaakt en regelmatig bijgesteld. Voor velen is hij meer dan een architectonisch wonder: een symbool dat fouten niet het einde hoeven te betekenen, maar soms het begin van een groot verhaal zijn. Pisa heeft geleerd zijn "fout" lief te hebben. En de toren, die scheve, trotse wachter van marmer, staat er alsof hij wil zeggen: perfectie is saai.

🗺️ Bezoekersinformatie: Scheve Toren van Pisa

Adres:
Piazza del Duomo (ook bekend als Piazza dei Miracoli) 56126 Pisa, Italië

Openingstijden:
Dagelijks geopend, doorgaans van 9.00 tot 20.00 uur (licht variërend per seizoen)
Laatste toegang ongeveer 30 minuten voor sluitingstijd

Tickets:
Online reservering aanbevolen via: www.opapisa.it
Combitickets voor de toren, de Dom, het Baptisterium en de Camposanto verkrijgbaar

Toegangsprijzen:
Volwassenen ca. 20 € (alleen toren), kortingen voor kinderen en groepen

Praktische informatie:
- De beklimming is alleen toegestaan voor personen ouder dan acht jaar
- 294 treden, geen liften aanwezig
- Grote drukte in de zomer, vroeg boeken is aan te raden
- Fotograferen toegestaan (zonder statief)

Bereikbaarheid:
Van station Pisa Centrale ongeveer 20 minuten lopen of met buslijn 4
Parkeermogelijkheden in de buurt: Parcheggio di Piazza dei Miracoli

Delen:

Vond u dit artikel interessant?

Ontvang dan elke zondag de nieuwste artikelen over het leven in Italië rechtstreeks in uw inbox.


Dit is wellicht ook interessant