Wie voor het eerst met de auto door Italië rijdt, kan van veel dingen opkijken: de smalle steegjes, de historische ruïnes die plotseling opdoemen, of de heerlijkhedendie op elke tweede hoek wachten, of het nu een cappuccino is of een knapperige pizza. Maar één ding valt meteen op: de Vespas en hun onverschrokken rijders.
In Italië zijn Vespas overal
Italië zonder Vespas? Ondenkbaar. De iconische scooters zijn niet alleen een vervoermiddel, maar een levensgevoel. Hun motoren snorren als tevreden katten, of brullen, afhankelijk van het model en de rijder. Of men nu door de smalle straatjes van Rome slingert of langs de Amalfikust rijdt: Vespas zijn overal. Ze schieten links en rechts voorbij, weven zich tussen bumpers door alsof ze met het asfalt vergroeid zijn, en zijn vaak sneller op de bestemming dan men zelf de navigatie kan bedienen.
De Vespa werd na de Tweede Wereldoorlog geboren als symbool van wederopbouw en vrijheid. De naam betekent "wesp", vanwege de zoemende motor en het smalle achterdeel. Maar zo onschuldig als het insect zijn de rijders niet altijd. Voor de onvoorbereide automobilist kunnen ze een uitdaging vormen. Eén keer niet in de spiegel gekeken, en zwaai, er schiet een Vespa voorbij, met een rijder die ontspannen telefoneert, een sigaret in evenwicht houdt of met twee boodschappentassen in de hand toch perfecte controle bewaart.
Een gevoel voor openingen in het verkeer
Het geheim van de Vespa-rijders ligt in hun nonchalance, die Italiaanse luchtigheid die ze zelfs in het meest chaotische verkeer bewaren. Een toeterende auto? Geen probleem. Een plotselinge file? Ze vinden de weg eromheen. Terwijl de toeristisch ingestelde automobilist nog twijfelt of hij links of rechts moet afslaan, heeft de Vespa allang een nieuwe route gekozen. Of de rijder nu in pak naar kantoor gaat of in shorts naar de gelateria, stijl is bij Italianen op twee wielen altijd inbegrepen.
Maar opgelet: wie denkt dat Vespa-rijders willekeurig handelen, heeft het mis. Hun manoeuvres zijn niet alleen gedurfd, maar vaak ook meesterlijk gepland. Ze hebben een gevoel voor openingen in het verkeerdat doet denken aan een chirurg die op de millimeter nauwkeurig opereert. Maar wie te langzaam rijdt of hun rijstrook blokkeert, krijgt een blik toegeworpen die meer zegt dan duizend woorden. Misschien zelfs een claxon, die in Italië sowieso een eigen taal spreekt.
Het Italiaanse straatverkeer is een georkestreerd chaos
Voor de automobilist betekent dit: kalmte bewaren. Niet proberen de Vespa-rijders te begrijpen, laat staan hun tactieken na te bootsen. Het Italiaanse straatverkeer is een georkestreerd chaos, waarbij alle deelnemers weten dat regels wel bestaan, maar dat flexibiliteit doorslaggevend is. In plaats van zich te ergeren, is het beter de dynamiek te bewonderen, en misschien even een pauze in te lassen voor een espresso .
Want één ding is zeker: wie na een tijdje de angst voor de zoevende Vespa-zwerm verliest, ontdekt de ware schoonheid van Italië op straat. Die ligt in de vrijheid, het levensgevoel en de kunst om zichzelf midden in het chaos trouw te blijven. Uiteindelijk zal men niet meer vloeken over de Vespas, maar ze missen zodra men weer thuis is en de straten plotseling zo leeg en ordelijk lijken.
Dus, beste automobilisten: maak ruimte voor de Vespas en geniet van de rit. Ze horen bij het Italiaanse avontuur, net als gelato, pasta en het dolce vita.
