Stel je het volgende voor: Bologna, juli, zo'n 34 graden. Het asfalt gloeit, de lucht staat stil en je slentert door de oude stad met haar rode daken, op zoek naar de torens, de beroemde Due Torri. Twee torens, het symbool van de stad, zoals de Scheve Toren voor Pisa, maar dan met z'n tweeën en op de een of andere manier serener.
De twee torens Asinelli en Garisenda
De torens heten Asinelli en Garisenda. Al eeuwenlang staan ze naast elkaar als een oud echtpaar dat alles al heeft meegemaakt: oorlogen, verliefde stelletjes, studentenprotesten en nu eindeloze bouwwerkzaamheden.
De Asinelli is de grotere, ernstigere toren, bijna als een stille wachter. Hij werd in de 12e eeuw gebouwd door de familie Asinelli en heeft alle eeuwen daarna opmerkelijk goed doorstaan. De Garisenda is kleiner, duidelijk schuin, als de rebelse kleine zusdie zich gewoon niet rechtop wil houden. Overigens: Dante noemde haar in zijn "Goddelijke Komedie". Ze heeft hem zichtbaar indruk gemaakt.
Vroeger telde Bologna meer dan 100 van zulke torens. Rijke families bouwden ze als statussymbool, zoals iemand tegenwoordig een sportwagen koopt. Hoe hoger de toren, hoe machtiger de familie. Maar de tijd heeft vele torens geveld. Slechts weinige bleven overeind, en de Due Torrizijn vandaag echte architectonische schatten uit de middeleeuwen.
Zicht langs de Via Rizzoli op de Due Torri, Asinelli en Garisenda. Ondanks de bouwwerkzaamheden bepalen ze indrukwekkend het silhouet van de binnenstad. (Foto: © Bastian Glumm)
Bouwwerkzaamheden, steigers, afzettingen, bouwlawaai
Maar deze zomer was er een kleine teleurstelling: de torens waren niet van dichtbij te bewonderen. Het hele plein was afgezet vanwege bouwwerkzaamheden: steigers, dranghekken, bouwlawaai. Het voelde alsof je voor een museum stond dat net gerenoveerd wordt. Om überhaupt een enigszins bruikbare foto te maken, moesten we van stoep wisselen. Alleen zo waren de torens zonder hekken in beeld te krijgen.
De torens stonden er, achter dat alles. Als een verborgen geheim dat je op dat moment niet helemaal kunt vatten. En misschien is dat ook deel van hun charme. Ze vertellen niet alleen geschiedenis, ze zijn geschiedenis. Zelfs als je er niet dichtbij mag komen, maken ze indruk. Op de een of andere manier.
Hoe kom je bij de torens?
De twee torens staan midden in het hart van Bologna, op de kruising van de Via Rizzoli en de Strada Maggiore (meer precies: Piazza di Porta Ravegnana). Vanaf de Piazza Maggiore loop je gewoon de Via Rizzoli richting het noorden in en na zo'n vier à vijf minuten staan ze voor je. Vanaf het centraal station Bologna Centrale is het te voet ongeveer 20 tot 22 minuten, als je via de Via dell'Indipendenza de binnenstad inloopt. Als alternatief neem je de TPER-buslijnen (bijv. 25 of 27), wat zo'n tien tot dertien minuten naar het centrum duurt. Wie bij halte "Rizzoli" uitstapt, staat op nog geen minuut lopen van de torens (~70 m). Afhankelijk van de actuele bouwwerkzaamheden kan de toegang direct rondom de torens beperkt zijn.
