Capo Vaticano in Calabrië behoort tot de plekken die mijn overtuiging hebben bevestigd: de mooiste plekken van Italië liggen vaak buiten de bekendste toeristische routes. Precies die indruk heeft Calabrië bij mij achtergelaten. Hier ontbreekt de drukte die je bijvoorbeeld in Campanië of aan de Amalfikust voelt. De regio is economisch minder ontwikkeld, maar misschien juist daarom is hier iets bewaard gebleven dat elders allang verloren is gegaan: een vrijwel ongerepte natuur.
Misschien is Calabrië minder welvarend dan Noord-Italië of Campanië. Maar hier kun je Italië nog beleven zoals het decennia geleden was: zonder mensenmassa's, zonder aaneengesloten bebouwing, met wilde natuur, kristalhelder water en landschappen die niet onderdoen voor de mooiste en duurste vakantiebestemmingen van het land.
Een uitstap die de moeite waard was
Een van de plekken die me bijzonder hebben geraakt, is Capo Vaticano. Vanuit ons verblijf was het ongeveer 30 minuten rijden, maar de rit was het absoluut waard.
Wie op het uitkijkterras bij de vuurtoren staat, heeft een adembenemend uitzicht over de Tyrreense Zee. Het water is zo helder en schittert in zulke intense turquoise en blauwe tinten dat je nauwelijks kunt geloven dat je nog in Europa bent. Als iemand me de foto's zonder vermelding van de locatie had laten zien, had ik ze zomaar voor ergens op de Malediven kunnen houden.
Bijzonder indrukwekkend is het contrast tussen de witte rotsen, de weelderige mediterrane begroeiing en de fascinerende kleuren van het water. Hier zou je urenlang kunnen staan en simpelweg je blik over de horizon laten dwalen.

Uitzicht vanaf Capo Vaticano op de Costa degli Dei: de "Kust van de Goden" tussen Pizzo en Nicotera behoort tot de mooiste kuststroken van Italië.
Capo Vaticano en de Costa degli Dei
Capo Vaticano maakt deel uit van de beroemde Costa degli Dei, de "Kust der Goden". Zo wordt een circa 55 kilometer lang kustgedeelte aan de Tyrreense Zee tussen Pizzo en Nicotera aangeduid. Tot deze kust behoren bekende plaatsen als Briatico, Zambrone, Tropea en Capo Vaticano. Volgens een legende waren de goden zo verrukt van de schoonheid van dit landschap dat ze deze kuststrook als hun verblijfplaats kozen. Een andere overlevering koppelt de naam aan de zeegod Poseidon, die betoverd zou zijn geweest door de spectaculaire uitzichten. Wie vandaag het uitkijkpunt van Capo Vaticano betreedt en uitkijkt over de turquoise zee en de Eolische eilanden aan de horizon, kan deze legenden goed begrijpen.
De naam en zijn geschiedenis
Interessant is ook de herkomst van de naam Capo Vaticano. Met de Vaticaanstad in Rome heeft die niets te maken. De meest verspreide theorie leidt hem terug naar het Latijnse woord vaticinium , dat "profetie" of "voorspelling" betekent. Volgens de overlevering bevond zich op het kaap ooit een orakel dat door zeelieden werd bezocht voordat ze de gevaarlijke zeestraat tussen Calabrië en Sicilië doorkruisten.

Turquoise water, witte rotsen en een verborgen baai. Capo Vaticano behoort tot de mooiste natuurlijke bezienswaardigheden van Calabrië.
De geschiedenis van deze plek gaat terug tot de tijd van de Magna Graecia. Grieken, Romeinen, Byzantijnen, Noormannen en Arabieren hebben hier hun sporen nagelaten. Langs de kust zijn nog altijd historische wachttorens te zien, die ooit werden gebouwd ter bescherming tegen pirateninvallen .
Wat Capo Vaticano vandaag te bieden heeft
Vandaag behoort Capo Vaticano tot de mooiste natuurattracties van Calabrië. Bijzonder populair zijn het uitkijkpunt bij de vuurtoren, het strand Grotticelle en boottochten langs de grillige kust.
Wat me vooral heeft aangesproken: het landschap doet nauwelijks onder voor de Amalfikust. Tegelijk is het hier merkbaar rustiger, minder druk en vaak ook een stuk betaalbaarder. Precies daarom was Capo Vaticano voor mij een van de mooiste ontdekkingen tijdens mijn reis door Calabrië.
Wie zijn vakantie doorbrengt in Tropea, Briatico of Vibo Valentia, doet er goed aan een paar uur vrij te maken voor een uitstap naar Capo Vaticano. De kans is groot dat dit een van de mooiste kustgebieden van heel Calabrië blijkt te zijn.




