Briatico in Calabrië is momenteel ons tijdelijke thuis. We verblijven in de Residence Albatros, direct aan zee gelegen en een goed vertrekpunt voor de regio. Na slechts een paar dagen wordt het me duidelijk: hier zou ik het langer kunnen uithouden. Briatico is precies wat velen zich voorstellen bij het oorspronkelijke Italië, maar zo zelden echt vinden.
Svitlana midden in het centrum van Briatico, waar geplaveide steegjes, bloembedden en mediterrane planten samen een typisch Calabrisch stadsbeeld vormen.
Een plek zonder grote drukte
Wat ons aan Briatico meteen aansprak, is de rust. Anders dan in Tropea, op slechts enkele kilometers afstand, is hier geen massatoerisme te bekennen. Geen volgeprakte steegjes, geen eindeloze souvenirwinkels, geen hectisch gewoel. In plaats daarvan een kleine haven, de ruïne van de Rocchetta — een beroemde Saraceense wachttoren uit de middeleeuwen, en een dorpskern die zijn authentieke karakter heeft bewaard. De Italianen leiden hier gewoon hun dagelijks leven, en als bezoeker heeft men het gevoel een stukje echt Calabrië te beleven in plaats van een toeristische enscenering.
De mooiste stranden die ik ooit in Italië heb gezien
En dan is er de zee. Ik beweer dit met volle overtuiging: Briatico heeft het beste strand en het mooiste water dat ik tot nu toe in Italië heb gezien. En ik ben veel rondgetrokken. Het water heeft een helderheid en kleurdiepte die ik nauwelijks kan omschrijven. Turquoise, saffiersblauw, dan weer bijna doorzichtig boven het lichte zand. De kust wisselt tussen lange zandstranden en kleine rotsachtige baaien, sommige alleen per boot bereikbaar.
Briatico behoort tot de badplaatsen van de Costa degli Dei, en hier volgt inderdaad het ene droomstrand op het andere. Trainiti, Sant'Irene, de kleine baai van Safò of het strand van San Giuseppe: elk heeft zijn eigen karakter, en alle zijn een aanrader . Wie rust zoekt, gaat door de week. Wie wat meer leven wil, komt in het weekend. Maar zelfs op drukke dagen is het hier merkbaar ontspannener dan aan de Amalfikust of in de grote badplaatsen van Italië.
Ons avondeten aan zee
Een aanrader die voortkomt uit ons verblijf is het Goccia di Mare, een pizzeria-ristorante direct aan zee. We zijn er meerdere keren geweest en voelden ons elke keer op ons gemak. Verse vis, goede pizza, vriendelijke bediening, en dat alles voor verrassend schappelijke prijzen. Spaghetti al pomodoro voor acht euro, een Pizza Margherita eveneens voor acht euro: dat is aan Italiaanse kustplaatsen tegenwoordig meestal tevergeefs zoeken. Daarbij komt de ligging direct aan het water: wie er 's avonds rond zonsondergang zit, aanschouwt een tafereel dat alleen al de reis naar Briatico rechtvaardigt. De hemel kleurt diep rood boven de Tyrreense Zee, in de verte tekenen de contouren van de Eolische Eilanden zich af. Precies die momenten waarvoor men naar Italië reist.
Uitzicht op Residence Albatros in Briatico, onze verblijfplaats aan de Kalabrische kust, direct aan het kristalheldere water van de Costa degli Dei.
De perfecte ligging voor uitstapjes
Briatico is niet alleen op zichzelf een mooie plek, maar ook een ideale uitvalsbasis voor uitstapjes. Capo Vaticano, waarover Svitlana elders al uitvoerig heeft geschreven, is maar een korte rit verderop. Tropea, de beroemde "parel van de Tyrreense Zee", eveneens. En ook Pizzo Calabro, met zijn beroemde tartufo-ijs en de in de rots uitgehouwen kerk Piedigrotta, ligt in de buurt.
De bereikbaarheid is eenvoudig. Voor de snelweg A2 rijdt men naar Pizzo, van waaruit het nog een paar kilometer door een heuvelachtig landschap naar zee is. We waren iets meer dan vier uur onderweg vanuit Pozzuoli met de auto. Wie met het vliegtuig komt, vliegt het best naar Lamezia Terme, de dichtstbijzijnde luchthaven.
Een regio die ik iedereen aanraad
Wat Briatico en de hele regio voor mij zo bijzonder maakt, is de combinatie van prachtige natuur, authentiek dagelijks leven en het feit dat men hier nog een stukje Italië vindt dat niet volledig door het toerisme is gevormd. De prijzen zijn schappelijk, de mensen vriendelijk, het landschap spectaculair. Wie Calabrië nog niet kent, zou daar verandering in moeten brengen. En wie er naartoe gaat, moet Briatico absoluut op de lijst zetten.
De Chiesa Matrice di San Nicola di Bari in het dorpscentrum van Briatico, gebouwd na de aardbeving die de oude nederzetting verwoestte.
De bewogen geschiedenis van Briatico
De oorsprong van Briatico gaat ver terug, mogelijk tot in de tijd van de Magna Graecia. Bij archeologische opgravingen in het gebied van Punta Safò zijn prehistorische vondsten en resten van Romeinse nederzettingen blootgelegd. Ook de huidige dorpskern zelf bevat antieke sporen: onder het moderne centrum werden mozaïeken en een waterputcomplex gevonden die wijzen op een Romeins verleden. De eerste betrouwbare schriftelijke vermeldingen dateren uit het jaar 1000, toen de Noorman Roger I. in een stichtingsoorkonde van het bisdom Mileto verwees naar de toenmalige plaats Euriàtikon waaruit later Briatico ontstond.
In de middeleeuwen wisselde Briatico meerdere malen van eigenaar. Vanaf 1269 behoorde het achtereenvolgens toe aan de adellijke families Ruffo, Marzano, De Castro-Bisbal en ten slotte de Pignatelli van Monteleone, totdat in 1806 de afschaffing van het feodale stelsel een nieuw tijdperk inluidde. Vanwege de voortdurende dreiging van Saraceense piraten liet men in de 13e eeuw de Rocchetta bouwen als kustwachttoren een belangrijk onderdeel van het verdedigingssysteem van de Tyrreense kust. Een tweede toren, de Torre Sant'Irene, werd in de 16e eeuw onder Spaans bewind toegevoegd. Beide zijn de enige overgebleven exemplaren van oorspronkelijk vijf wachttorens langs de kust van Briatico.
De geschiedenis van Briatico werd keer op keer gevormd door aardbevingen. Met name de verwoestende beving van 5 februari 1783 vernietigde de oorspronkelijk hoger gelegen oude stad Briatico Vecchia vrijwel volledig. De schaarse muurrestanten van het middeleeuwse kasteel en enkele kloosters zijn er vandaag de dag nog te vinden tussen weelderige begroeiing. Na de ramp werd het dorp lager, aan de kust, langs de oever van de beek Murria, herbouwd volgens een planmatig rechthoekig stratenpatroon. Precies daar ligt het huidige Briatico, waarvan de boulevard en de kleine haven tegenwoordig tot de mooiste plekken van de Costa degli Dei behoren.
